Aşkmı,duygulu mektuplar,sitem mektubu, duygu bahçem, özlem mektubu, karşılıksız aşk mektubu, ihanet mektupları, kıskançlık mektupları, platonik aşk mektupları, - Romantik resimler, Smileyler, Gifler, Gül Resimleri, Travel Guide, Tatil Merkezleri, Oteller, Hotels, Türkiyede Tatil, Türkiyenin en büyük resim sitesi

**Derin** · 10-02-2011, 10:21 AM

AŞKMI

Bir nehirdir aşkım gecelerin bağrına akan

Dağlara emanet etmişim onu

Kâh gökyüzüdür
kâh karanlığı yaran bir
şimşek

Bir yaralı kartaldır aşkım

Badirelere saldıran

Pir sultan dilinde bir türküdür

Körpe otların serinliğidir..

Narasıdır Köroğlu’nun zulüm karları deviren

Yarına atılan bir adımdır tozu dünde kalan

Baharı bekleyen ağacın filizidir aşk

Karların beyazında yeşeren

Dağları delen Ferhat’tır

Kerem’dir kendini yakan

Kadir’dir çöllerde mecnun olan

Leyla’dır gözleri yolda kalan

Zehri şeker eyleyen Mem’dir aşk

Kendini Dicle’nin sularına bırakan Zin’dir

Geçmişten alınan yoldur gelecekten geçen

Yaralarını saklamaktır yârinden

Yarlardan bırakmaktır kendini

Adından gayrısını bilmemektir

Bir rüzgârın uğultusudur

Şiiridir Karacaoğlan’ın

Yağmur sonrası gökkuşağıdır

Denizde kopan bir fırtına

Kendi yüzünü unutmaktır aşk

Yakını uzak uzağı yakın eyleyendir

Bir sabah rüzgârının güle dokunmasıdır

Ay ışığını savurmaktır dört bir yana

Geceyi gündüze kavuşturmaktır

Canını canan ına can eylemektir aşk

Derince aşk

**Derin** · 10-02-2011, 10:45 AM

'Mem û Zin bir masaldı, ucunda gelincikler açardı. Ucunda kelebeklerden arta kalan renkli tozlar vardı. Evvel zamandı her şey öfkeye gebeyken, Zin bir uykuya daldı. Hava taş kadar kımıltısız, yiğitlik edilen lafta kalırken Zin upuzun bir uykuya daldı. Saçlarının karasında kısraklar yaşar ve durmadan Mem’e koşardı zamana inat..
Bir hayalinin ucunda diz çökerlerdi beraberce. Mem bakar Zin uzun uykulara dalardı.
Mem’in yokluğu ikiye böldü masalı. Kim ki ifadeye kalktı bu ilahi aşkı, kaleminden usul usul acı sızdı. Cizre mateme bulandı o gün.. Dicle hala Mem’in zehrini bulaştırır toprağa.

Evvel zamandı işte, özgür kılınamamış tüm lanetli sözcüklerin kavmi yapışıp kalırdı bu masala. Artık güneş doğduğunda sıcak değildi uyanışlar. Mem u Zin müebbet kavuşamamalardan ibaret bir masaldı.

Bu masal böyle başlar

Mem u Zin

Cizre Beyi, Mir Zeynuddin'in Zîn ve Sitî adlarında iki tane bacısı vardı

Zîn, beyaz tenli, beyin can ciğeriydi Bey onu çok severdi Sitî ise esmer, selvi boylu biriydi Tacdin, Beyin Divan Vezirinin oğluydu Hikâyenin ana
kahramanı Mem ise Tacdin'in manevi kardeşi ve dostuydu Botan bölgesinde baharın müjdecisi olan Mart ayında, eğlence ve bayram günlerinde çoluk - çocuk bütün Cizre halkı kırlara çıkar süslenirlerdi

İşte böyle bir günde Mem ile Tacdin kendilerine kızlar gibi süs verip ve kıyafet değiştirerek şenliğe katılırlar Şenlik alanına vardıklarında
erkek kıyafetli iki kişiyi görürler (onlar Sitî ile Zîn'di) Onları görür görmez ikiside yere düşüp bayıldılar Sitî ile Zîn bayan kıyafetli iki
erkeği iyice süzerek onlar sezmeden kendi yüzeklerini onların parmaklarına geçirip oradan ayrılırlar Mem ile Tacdin ayıldıklarında kendilerinin bezgin
ve sersem onlduklarını görürler Bu esnada Tacdin Mem'in parmağında, üzerinde Zîn yazılı mücevheri fark eder, Tacdin Mem'ın parmağına doğru elini
uzatınca Mem de onun parmağında bulunan pana biçilmez ve üzerinde Sitî yazılmış olan yüzüğü görür İkiside Sîti ve Zîn'in ne yapmış olduklarını
anlarlar Sitî ile Zîn dadıları olan Heyzebun'a anlatırlar Dadıları bir hekim kılığına girerek hasta olan Mem ve Tacdin'in yanına varıp, Sitî
ve Zîn'inde onlar gibi yandığını söyler ve yüzükleri geri ister Tacdin yüzüğü geri verir Fakat Mem 'bununla yaşıyorum' diyerek yüzüğü vermez
Mem ile Tacdin kalkıp arkadaşlarına durumu anlatırlar Bunun üzerine Tacdin için Cizre'nin önde gelenleri Cizre Bey'inden Sitî'yi Tacdine isterlerler
Bey, Tacdin'e Sitî'yi verir Böylece yedi gün yedi gece düğün yapılır Aslen Botanlı olmayıp İran'ın bir köyünden (Merguverli) olan Beko, Bey'in kapıcısıdır
Tacdin Beko'yu hiç sevmez Bey'e kaç sefer bu adamın kapıcılığa layık olmadığı söyler fakat bey: 'değirmenimiz onunla dönüyor Köpekler de
kapıcıdırlar' der Beko, Bey'in Zîn'i Mem'e vermemesi için 'Efendim, Tacdin kendi tarafından Zîn'i Mem'e vermiş' Bunun üzerine kızan Bey,
'and içerim ki; Zîn'i eş olarak Mem'e vermeyeceğim' der Bey'in ava çıktığı bir günde Mem Zîn'i görmek için bahçeye girer Mem'i gören Zîn birden yıkılıverir
yere Bu sırada Mem onu görmez gül ve reyhanları seyrederek şöyle der:

'Ey gül! Gerçi sen de nazeninsin,
Sen nerde, Zin'in yüzünün rengi nerde?
Ey sünbül! Gerçi senin güzel kokan var,
Reyhan senin için kara yüzlü olmuş
Fakat siz yarimin zülfine benzemezsiniz
İkiniz de arsız ve herzecisiniz
Ey bülbül! Gerçi sen de aşk adamısın,
Kırmızı gül mumunun pervanesisin
Benim Zîn'im senin kırımızı gülünden daha şendir
Benim bahtım da senin talihinden daha karadır

Mem bunu söyledikten sonra Zîn'i görür ve oda orada bayılır Ava giden Bey, avdan dönünce Mem'i bir abaya sarılmış bir şekilde bahçede görür Mem
'Beyim, biliyorsunuz ben hastayım canım sıkıldı gezeyim derken sonra kendimi burda buldum'der Bey'in yanında bulunan Tacdin abanın altında
Zîn'in saçlarını görür, durumu anlayan Tacdin Bey'i ikna ederek divana doğru götürür Daha sonra eve gidip Sitî ve çocuğunu evden çıkararak,
evi ateşe verir Böylece Mem ile Zîn'in kurtuluşu için Tacdin evini feda eder Emsali görünmemiş bir dostluk örneğini sergiler Beko'nun oyunlarıyla
beyle satranç oynamaya ikna edilen Mem başlangıçta ilk üç oyunu alır Beko Mem'in iyi oynadığını görünce Mem'in yönünü Zîn'e doğru çevirir Zîn'i görüp
hayallere dalan Mem, Bey'e yenilir Sevgilisinin Zîn olduğunu öğrenen bey Mem'in zindana atar Bir seneye yakın zindanda kalan Mem, Zîn'in hasretine dayanamayıp
ölür Mem'in cenazesinin kaldırıldığı esnada Tacdin Beko'yu görüp öldürür

Beko'nun öldüğünü gören Zîn, bakın hakkında ne düşünüyor:

'Ey izz ve temkinli şah ve vezir!
Rica ediyorum inatetmeyiniz,
Bu fesat kaynağı hakkında
Çünkü insanlar ve cinlerin Allahın,
Yer ve göklerin yaratıcısı,
Sevgiyi, sevgilileri verdiği gün,
O zaman buğzu da rakiblere verdi

Biz kırmızı gülüz, o bizim için dikendir
Biz hazineyiz o bizim için yılandır
Güller dikenlerin gagasıyla korunur,
Hazinelerde yılanlarla beslenir
Eğer o olmasaydı aramızda engel,
Aşkımız da buzulur ve zail olurdu'

Nasıl ki bir gülü diken, hazineyi de yılan koruyorsa, bizim de bekçimiz (köpeğimiz) Beko olacaktır Diyen Zîn, Mem'in mezarının
başında devamlı ağlaya rak şöyle der:

'Ey vücudumun ve canımın mülkümün sahibi,
Ben bahçeyim, sen de bahçıvan
Senin bahçen sahipsizdir
Sen olamazsan onlar neye yarar
Kaşlar, gözler, zülüfler neyedir
Zülfümü tel tel çekeyim
Sonra yarim sen beni belki değişik görürsün
En iyi hepsi yerinde kalsın
Hakk'a emanetim teslim ediyim'

Diyerek yapıştığı Mem'in mezar taşında canını verir Bey, Zîn'i gömmek için Mem'in mezarını açtırarak Zîn'i sarktığı esnada şöyle seslenir:

'Memo! Al sana yar! der

Xanî, bu aşk hikâyesini, Kürt halkı arasında oldukça yaygın olan ve sözlü gelenek yoluyla yüzyıllarca dilden, dile dolaşan 'Memê Alan Destanı''ından esinlenerek yazmıştır Mitolojik bir nitelik kazanan
bu destan MÖ'den bu yana halk arasında, daha çok 'dengbêj' 'ler tarafından ve özellikle uzun kış gecelerinde ard arda uzayıp giden gecelerde manzum ve bazen de anlatıcı durup mensur (hikaye edici bir dille) a
nlatırdı Uzun soluklu bu dengbêjleri, halk âdeta büyülenmiş bir şekilde ve kendinden geçercesine saatlerce dinler ve onu takip eden gecelerde hikâyenin
sonunu büyük bir sabırsızlık ve merakla beklerdi Halkın ilgisini göre anlatıcısı da hikâyenin kısa veya uzunluğunu belirler Xanî, 'Mem û Zîn' ' i XVII Yüzyılın
sonlarında yazmıştır O dönemde yazılmış olan bütün eserlerde Arapça ve Farsça'nın etkisi altında kalıp bu dillerden kelimeler mevcuttur (Bu Divan Edebiyatı'nın
da bir özelliğidi) Bunda dolayıdır ki bu Mem û Zîn'de de bu etkiyi görebilmek mümkündür Buna rağmen bu eser, Kürt dilinin ve zengin kültürünün ispatıdır Xanî'nin, 'Kurmancım, kûh-î kenarî ' (Kürdüm, dağlıyım, kenardanım) deyişi,
sanırım birçok sorunun cevabı niteliğindedir Bu eser, ilk olarak Ahmed Faîk tarafından (1143 hicri-1730 miladî) yılında Azeri Türkçesine çevrilmiştir
Sırrı Dadaşbilge, 1969 yılında nesre çevirip, beyitlerini sadeleştirmiştir 42 yaprak 83 sayfadan meydana gelmiş bu çevirinin ilk sayfası zayidir Faîk,
Ehmedê Xanî'den 35 yıl sonra çeviri yapmıştır İki ayrı yerden kendisinden bahsetmekte olan Faîk ayrıca gazellerin son beyitlerinde mahlaz kullanmıştır
İkinci olarak Abdulaziz Halis Çıkıntaş 1906 yılında Türkçeye çevirmiştir Fakat kitap bir türlü basılamaz Arapça, Fransızca, Almanca, Rusça başta olmak üzere birçok
dile çevrisi yapılmıştır 1968 yılında M Emin Bozarslan tarafından Türkçeye çevirilmiştir Leyla ile Mecnun, Romeo ve Juliyet gibi Mem û Zîn'de dünyanın ölümsüz edebi eserleri arasında yerini almıştır Ve yine bu eserlerdeki gibi
Mem û Zîn'de de beşeri aşktan ilahî bir aşka yükseliş vardır Bu aşk etrafında Xanî, çağın sosyal, kültürel, dini ve idari durumunu güçlü bir şekilde tasvir
etmiş, bölge (Botan bölgesi)'nın törelerini, bayramlarını bayramlarla birlikte av partilerini,
kır eğlencelerini kısacası halkın bütün yaşantı tarzlarını görebilmek mümkündür Aşk unsurunun yanında, dağlardan (Cudi, Tura 'Tur dağı'), sulardan
(Özellikle Dicle nehrini), ağaçlardan, hayvanlardan, kuşlardan (Bülbülün önemi büyük), bitkilerden (Bülbülle bağlantılı olarak gül'den ), renklerden,
kokulardan sık sık bahsetmekte bunları okuyucunun zihninde canlandırıp adete gözler önüne sermektedir:

MEM'IN DİCLE'YE SESLENİŞİ

'Ey benim gözyaşlarım gibi dökülen nehir!
Ey âşıklar gibi sabırsız ve sükûnetsiz nehir!
Sabırsız, karasız ve sükûnetsizsin,
Yoksa benim gibi sen de deli misin?
Senin için hiçbir karar kılmak yok,
Galiba senin gönlünde de bir yar var'

Dicle'ye seslenen Mem'in onunda kendisi gibi sabırsız ve sükünetsiz bir âşık olduğunu döktüğü gözyaşlarını da Dicle'nin suyunu benzetmesi, Dicle'yi kendisi gibi deli, aşık görmesi bunların her biri Mem'in kendi vasıflarını Dicle nehrine de yüklemesi ile, böyle bir bağlantı
kurmuştur Dicle suyu gibi Mem'in dağa ve rüzgara karşı seslenişi;Zîn'in de muma kamlara ve pervaneye seslenişi bunların her biri bahtsız olan Mem ve Zîn'in içinde bulundukları çaresizleği anlatır

ZÎN MUMA SESLENİYOR

'Ey sır ve oturma arkadaş, baş arkadaşım!
Gerçi yanmak yönünden benim gibi sin sen,
Fakat konuşmak yönünden benim gibi değilsin
Eğer sen de benim gibi söyleseydin
Benim de gönlüm fazla yanmazdı'

Zîn bir sohbet arkadaşı aramakta ve derdini muma yanmaktadır Xanî, aynı zamanda hikâyede ateşin önemine, kutsallığı da deyinmiş: Mem, Zîn'le beyin bahçesinde buluşuyorken bey, av partisinden döner beyin döndüğünü gören Tacdin, Mem'i kurtarabilmek için evini ateşe verir Burada ateş kurtarıcı bir görev almaktıdır Diyebiliriz ki Xanî, Zedüştlük inancının düalizminden etkilenmiştir Zerdüşt dininde düalizm (iyi-kötü, aydınlık-karanlık) var Mem û Zîn'de de ikili sistem esas alınır 'Kötünün bilinmediği yerde iyiyi tarif edemezsin Her şey zıddı ile izah edilir' İyiliği ve aydınlığı Mem û Zîn; kötülüğü ve karanlığı ise Beko'ya veren Xanî, aynı zamanda ay ile güneş, ateş ile su, kadın ile erkek, melek ile iblis gibi ikili temaları oldukça işlemiştir Bununla birlikte dönemin yönetimini elinde tutanları, gericiliği, zalimleri, kötü niyetli kimseleri yermiş, haksız düzene karşı âdeta isyan bayraklarını göklere çekmiştir Haksızlığa ve feodal düzene karşı cephe alan Xanî, haksızlığa uğrayanların, yoksulların ve çarezilerin yanında yer almış Kötülüğü, ikiyüzlülüğü fitne ve fesatçılığı yine dalkavukluğu Bekir (Beko)'de; doğruluğu, iyiliği, suçsuzluğu, güzeli ve çaresizliği de Mem ve Zîn'de toplamıştır Fakat, bu âşkın büyüklüğüne ve ölümsüzlüğüne en büyük katkıyı sağlamış olan Beko'dur Evet, yaşadıkları sürece kendilerine cefa çektiren onların kavuşamamaları için her türlü fitne ve fesatlığa başvuran Beko, bu aşkın edebîleşmesinde büyük rol oynamıştır Mem ve Zîn'in ölümünden sonra Bey Beko'nun söylediklerine kulak verdiği için pişmanlık duyar, fakat iş işten geçmiştir Onlar ebedî mutluluğa erdiler Aşk Botanda ebedileşti, aşk MEM Û ZÎN'de

----------

**Derin** · 10-02-2011, 10:47 AM

Mem-u Zin Efsanesi

Mem u Zin destanı aslında iki destandır Destanın bir yüzünde kavuşan Tajdin ile Siti’nin, bir yüzünden de kavuşamayan ve aşktan ölen Mem ile Zin’in destanları vardır

’Ey insanlar, hepiniz bu adamı dinleyin’ cümlesi ile başlayan destan iki meleğin hapse girmesiyle devam eder Bu iki melekten biri Mem biri de Zin’dir Sonra meleklerden biri Zin’i alıp, Mem’in yanına götürme teklifinde bulunur Melekler bu isteği gerçekleştirir Botan* Beyi’nin kızını(Zin) alıp Mem’in yanına götürürler İkisi uykudan uyanır Korkarlar ilk başta Çünkü bilmek korkutur Peki neyi biliyordular? Birbirine aşık olduklarını ve onları ancak ölüm ayırabilecekleri Melekler Zin’i alıp geri götürüler, artık destan dünyevi hayata kaymış olur

İkinci karşılaşmaları bir nevroz gününde olur Zin ile kız kardeşi Siti erkek kılığına girerler newroza gitmek için Her birnin parmağında bir yüzük vardır Newrozun kutlandığı alanda karşılaşırlar Mem’in yanında da biraderi Tajdin vardır Gençler, kızların güzelliğnden o kadar etkilenirler ki oracıkta bayılırlar Ayıldıklarında parmaklarında yüzük vardır Bunun bir hayal olduğunu düşünseler de parmaklarındaki yüzük gerçeği ifşa etmektedir zaten her iki taraf da yemeden içmeden kesilir Bu durumu farkeden Zin’in analığı ısrar eder ve Zin ona açılır Analık o iki civanı bulmaya karar verir Bulması da o kadar da zor olmaz Öyle bir ’illete’ düşmüşler ki bütün herkes Mem ile Tajdin’i bilmektedir Analık onları bulur, artık Zin ile Siti’nin kim olduğunu öğrenen Mem ile Tajdin onları istemeye karar verirler Yalnız bir sorun vardır Bir evden aynı anda iki tane gelin çıkamaz Mem hiç düşünmeden sırasını Tajdin’e verir Tajdin ile Siti evlenirken Mem ile zin de beklerler

Beko Botan Beyinin yanında yanaşmadır Beyi doldurur, Mem’in asıl niyetinin Zin’i alıp onun beyliğini ele geçirmek olduğunu iddia eder Bu söylentiler çoğalınca Mem alınıp zindana atılır Bu aşk artık’yasak aşk’tır

Zin üzüntüden yataklara düşer Bunu gören Bey Zin’i salıverir zindana Özellikle Zin’in ’Ben öldükten sonra kimse karalar bağlamasın’ sözü Beyi yumuşatmıştır Zin zindana gider ama Mem ölmüştür artık

Mem’in ölümünü duyan Botan halkı yas tutar Şehirdeki bütün insanlar matem elbiselerini giymişlerdir Hatta ağaçlar bile Mem’in ölüme yapralarına dökmüşlerdir Ahmed-i Xani Botan halkının siyah ve kapalı renklere düşkün olmasını o güne bağlar

Mem’in ölmesi demek aşkın sürgün edilmesi demektir Ve Zin’in gelip mezarın başında ağıt yakmasıyla ağlayış bir senfoni halini alır Mem’in mezarı başında ağlayan Zini ölüm şerbetini içerek bu dünyadan göçer

"Zin’in ölümünden sonra Mem’in mezarı açtılar Bey dedi ki ’Memo al sana yar!’ Mem’in mezarından üç defa ses geldi ve o ses ’merhaba’ diye Gerçeğin bu sırrını işiten herkes aşka inandı"

Beko’yu ise Tajdin öldürür Beko diğer dünyada da iki aşığı rahat bırakmaz Bir kara çalı olur girer aralarına, bunun üzerine Mem ve Zin yıldız olur gökyüzüne çıkarlar Beko da bunların peşinden gökyüzüne çıkar, kavuşmalarını engeller
****

Ahmed-i Xani aslen Hakkarilidir Türbesi Ağrı’nın Doğobeyazıt ilçesindedir Din adamı olmasından dolayı akın akın ziyaretçi çekiyor türbe şimdi Ahmed-i Xani bir çok edebiyatçıya ilham kaynağı omuştur en önemli ve kapsamlı çeviri ise 1968 ’de M Emin Bozarslan tarafından yapılmıştır
****
Mem ve Zin’in mezarı Cizre’dedir Zaten Botan bölgesi Cizre’yi içine alan o bölgenin ismidir Yukardaki fotoğraf da onların mezarına ait bir fotoğraftır Eğer olur da bir gün birleri okumaya çıkarsa o destanı özellikle Mem’in Dicle Nehri ile Zin’in de mum ile dertleşmesi kısmına ayrı bir önem versinler Destanın içindeki bir beyitle yazıyı bitiriyorum

Gönülden yükseldi kara bir duman
Başındaki dimağı da kararttı

----------

Mem-u Zine Dair Farkli Bir Anlatim

Kim bilebilirdi ki, aynı isimde üç kişi olduğu ve bu üç kişilerin aşkları yüz yıllarca dillerde destan olacağını Hiç kimse bunu bilemezdi, Mir Sévdin de buna hiç ihtimal vermiyordu Mezopotamya topraklarında hep yaşanan ve gözle görülür bir şekilde gerçektir, ancak neredeyse bütün Mezopotamya halkı bu gerçeği görmezlikten geliyorlardı, halende görmezlikten geliyorlar Her ne kadar erkek çocukları bir başka birine aşık olduğunu düşünseler de, kız çocuklarının ne birine nede birinin kızlarına aşık olduğunu veya olacağını da asla düşünmüyorlar Aslında bir gerçeği görmezlikten geliyorlar Erkek çocuklarının aşık olduğu kişi bir kız olduğunu ve bu kız da kendileri düşündükleri bir ebeveynlerin çocuğu olduğu nasıl da düşünemiyorlar
Adıyaman (Müğrüb) şehri geleceğin tek veliahttı olan Mem günün birinde hiç tanımadığı bir toprakta aşık olacağı kız yüzünden öleceğini asla bilmiyordu Beyliğin tek evladı olan Mem daha yeni ergenlik çağına girdiğinde, onun yerine bir başkaları düşünüyordu Mem daha dünyaya gelmeden önce de onun yerine bir başkası düşünüyordu Hayatı boyunca bir başkası onun yerine kararlar verecek ve kendisi istediği değil de, başkaları istedikleri yere gidecek, kendisi istediği yerde oturmayacak, bir başkası istediği yerde oturacak MEM en doğal hakkı olan gönlünü de kendisi istediği kişi değil, bir başkası istedikleri kişileri sevecek ve evlenecek Aksi takdirde sevdiğine kavuşmadan ölecek

Nevroz; baharın başlangıcı, kanların hızlı dolaştığı ve gönüllerin coştuğu 21 Mart da Mezopotamya da hep bayram olarak kutlanmış MEM Ü ZİN destanında Éhmedé Xané hep sevgiyle söz etmiştir Günümüz Mezopotamya da bu bahar şenliğine siyasi duygular karışmış renklerin yasak olduğu bir ortamda kutlamaktadır Böyle bir bayramda Mezopotamya da fanilerin coştuğu gibi, cinler de coşmuş olsa gerek Hasankeyf’ın kuytu kayalıkların mağaralarında toplanıp Fanileri düşünmeye başladıklarında Kendi çevrelerinde en güzel kız ve en yakışıklı erkeğin kim olduğunu bir birine sorduklar, her kes kendi düşüncesini söyleyip, sihir gücünü kullanarak sihirli ayna da güzel olarak düşündükleri kişileri bir birine gösterdiklerinde sonuç olarak MEM Ü ZİN gecenin en güzeli seçileceğini bir çok cinde bilmiyordu Ancak MEM Ü ZİN gösterdiklerinde hiç birinin şüphesi kalmadı Ancak cinlerin şahı sadece cinlere bir soru sordu ve ardında emir verdi Müğrüb şehrinde MEM ve Cizre kentinde ZİN bir birini tanıyorlar mı

Şüphesiz toplantıda bulunan bütün cinler “Hayır” dediklerinde, Şah emir verdi “Bu gece onları bir araya getirin” diye emir verdiğinde Hemen cinler harekete geçtiler
Adıyaman şehrin üstünde ince bir duman tütüyordu Mem ü Zin yaşadıkları vuslat bir gecenin ardında, artık yaşadıkları yaşantı onlara ait değildi Kendi benlikleri onlardan alınmış, bir başkası tarafından kontrol ediliyorlardı Kendi istedikleri gibi değil, başkaların istedikleri gibi de yaşayamazlardı da Bir birini görmeden sudan çıkmış balık gibi, hayalları yaşamlarının bir parçası oldular Ancak her ikisi de evrenin neresinde olduklarını bilmiyorlardı Sadece sevdiklerin bulundukların şehrin adını biliyorlardı
Bütün müğrüb şehrin halkı MEM’e yalvarmasına rağmen, babasının kendisi için, görevlendirdikleri korumaların yanı sıra kendi atına binerek kale’nin etrafında yüksek duvarın üstünden atlaya rak dışarıya çıktı Mem ardında bir çok insanı yüz üstü bıraktığını iyi biliyordu Hiç kimse onun bir meçhule gitmesini istemiyorlardı Bu nedenle babasıyla dargındı, sadece annesiyle vedalaşarak duvarlardan atlayıp sadece adını bildiği ama hangi tarafta olduğunu bilmediği Cizre’yi bulmak için çıkıp gitti
Éhmedé Xané’nin hayal ettiği ve sadece gecenin karanlığında birkaç saat yanında kaldıktan sonra kendisine yüzüğünü hediye ettiği kızın peşinden gitti Sadece adının Sité ye Zin olduğunu biliyordu Cizre şehrinde aynı ailenin içinde Sité isminde üç tane vardı Bütün karışıklığa neden olanda bu isim benzerliği olunca Ceza da kaçınılmaz oluyordu bu cudi dağın yamacında ki şehirde

SEVDA SONUNDA ÖLÜMLE SON BULDU MEM 'İM ÖLDÜĞÜNÜ DUYAN ZİNE KENDİNİ DİCLENİN SULARINA BIRAKARAK ÖLÜMÜ SECMİŞ
VE ONLARIN KAVUSMASINA ENGEL OLAN BEKO'YU ÖLDÜRDÜLER FAKAT HALA CEVREMİZDE BEKOLAR YOKMU SİZCE ?
Mem-u zine nin türbeleri hala cizrede yanyana gömülü ayak diplerinde ise onların ölümüne sebeb olan beko yatmaktadırSu ana akadar mezarların arasında dikenli çalılar cıkmakta ve mezarda bile kavusamadıklarına inanılıyor

**Derin** · 10-02-2011, 02:35 PM

Çok farklı bir aşk hikayesini sizlere aktarmak istedim...

10-02-2011, 10:45 AM	#2
Derin GÜNEŞ'in AY'a ∂єяiη aşkı Kullanıcıların profil bilgileri misafirlere kapatılmıştır.	Mem-u Zin Efsanesi 'Mem û Zin bir masaldı, ucunda gelincikler açardı. Ucunda kelebeklerden arta kalan renkli tozlar vardı. Evvel zamandı her şey öfkeye gebeyken, Zin bir uykuya daldı. Hava taş kadar kımıltısız, yiğitlik edilen lafta kalırken Zin upuzun bir uykuya daldı. Saçlarının karasında kısraklar yaşar ve durmadan Mem’e koşardı zamana inat.. Bir hayalinin ucunda diz çökerlerdi beraberce. Mem bakar Zin uzun uykulara dalardı. Mem’in yokluğu ikiye böldü masalı. Kim ki ifadeye kalktı bu ilahi aşkı, kaleminden usul usul acı sızdı. Cizre mateme bulandı o gün.. Dicle hala Mem’in zehrini bulaştırır toprağa. Evvel zamandı işte, özgür kılınamamış tüm lanetli sözcüklerin kavmi yapışıp kalırdı bu masala. Artık güneş doğduğunda sıcak değildi uyanışlar. Mem u Zin müebbet kavuşamamalardan ibaret bir masaldı. Bu masal böyle başlar Mem u Zin Cizre Beyi, Mir Zeynuddin'in Zîn ve Sitî adlarında iki tane bacısı vardı Zîn, beyaz tenli, beyin can ciğeriydi Bey onu çok severdi Sitî ise esmer, selvi boylu biriydi Tacdin, Beyin Divan Vezirinin oğluydu Hikâyenin ana kahramanı Mem ise Tacdin'in manevi kardeşi ve dostuydu Botan bölgesinde baharın müjdecisi olan Mart ayında, eğlence ve bayram günlerinde çoluk - çocuk bütün Cizre halkı kırlara çıkar süslenirlerdi İşte böyle bir günde Mem ile Tacdin kendilerine kızlar gibi süs verip ve kıyafet değiştirerek şenliğe katılırlar Şenlik alanına vardıklarında erkek kıyafetli iki kişiyi görürler (onlar Sitî ile Zîn'di) Onları görür görmez ikiside yere düşüp bayıldılar Sitî ile Zîn bayan kıyafetli iki erkeği iyice süzerek onlar sezmeden kendi yüzeklerini onların parmaklarına geçirip oradan ayrılırlar Mem ile Tacdin ayıldıklarında kendilerinin bezgin ve sersem onlduklarını görürler Bu esnada Tacdin Mem'in parmağında, üzerinde Zîn yazılı mücevheri fark eder, Tacdin Mem'ın parmağına doğru elini uzatınca Mem de onun parmağında bulunan pana biçilmez ve üzerinde Sitî yazılmış olan yüzüğü görür İkiside Sîti ve Zîn'in ne yapmış olduklarını anlarlar Sitî ile Zîn dadıları olan Heyzebun'a anlatırlar Dadıları bir hekim kılığına girerek hasta olan Mem ve Tacdin'in yanına varıp, Sitî ve Zîn'inde onlar gibi yandığını söyler ve yüzükleri geri ister Tacdin yüzüğü geri verir Fakat Mem 'bununla yaşıyorum' diyerek yüzüğü vermez Mem ile Tacdin kalkıp arkadaşlarına durumu anlatırlar Bunun üzerine Tacdin için Cizre'nin önde gelenleri Cizre Bey'inden Sitî'yi Tacdine isterlerler Bey, Tacdin'e Sitî'yi verir Böylece yedi gün yedi gece düğün yapılır Aslen Botanlı olmayıp İran'ın bir köyünden (Merguverli) olan Beko, Bey'in kapıcısıdır Tacdin Beko'yu hiç sevmez Bey'e kaç sefer bu adamın kapıcılığa layık olmadığı söyler fakat bey: 'değirmenimiz onunla dönüyor Köpekler de kapıcıdırlar' der Beko, Bey'in Zîn'i Mem'e vermemesi için 'Efendim, Tacdin kendi tarafından Zîn'i Mem'e vermiş' Bunun üzerine kızan Bey, 'and içerim ki; Zîn'i eş olarak Mem'e vermeyeceğim' der Bey'in ava çıktığı bir günde Mem Zîn'i görmek için bahçeye girer Mem'i gören Zîn birden yıkılıverir yere Bu sırada Mem onu görmez gül ve reyhanları seyrederek şöyle der: 'Ey gül! Gerçi sen de nazeninsin, Sen nerde, Zin'in yüzünün rengi nerde? Ey sünbül! Gerçi senin güzel kokan var, Reyhan senin için kara yüzlü olmuş Fakat siz yarimin zülfine benzemezsiniz İkiniz de arsız ve herzecisiniz Ey bülbül! Gerçi sen de aşk adamısın, Kırmızı gül mumunun pervanesisin Benim Zîn'im senin kırımızı gülünden daha şendir Benim bahtım da senin talihinden daha karadır Mem bunu söyledikten sonra Zîn'i görür ve oda orada bayılır Ava giden Bey, avdan dönünce Mem'i bir abaya sarılmış bir şekilde bahçede görür Mem 'Beyim, biliyorsunuz ben hastayım canım sıkıldı gezeyim derken sonra kendimi burda buldum'der Bey'in yanında bulunan Tacdin abanın altında Zîn'in saçlarını görür, durumu anlayan Tacdin Bey'i ikna ederek divana doğru götürür Daha sonra eve gidip Sitî ve çocuğunu evden çıkararak, evi ateşe verir Böylece Mem ile Zîn'in kurtuluşu için Tacdin evini feda eder Emsali görünmemiş bir dostluk örneğini sergiler Beko'nun oyunlarıyla beyle satranç oynamaya ikna edilen Mem başlangıçta ilk üç oyunu alır Beko Mem'in iyi oynadığını görünce Mem'in yönünü Zîn'e doğru çevirir Zîn'i görüp hayallere dalan Mem, Bey'e yenilir Sevgilisinin Zîn olduğunu öğrenen bey Mem'in zindana atar Bir seneye yakın zindanda kalan Mem, Zîn'in hasretine dayanamayıp ölür Mem'in cenazesinin kaldırıldığı esnada Tacdin Beko'yu görüp öldürür Beko'nun öldüğünü gören Zîn, bakın hakkında ne düşünüyor: 'Ey izz ve temkinli şah ve vezir! Rica ediyorum inatetmeyiniz, Bu fesat kaynağı hakkında Çünkü insanlar ve cinlerin Allahın, Yer ve göklerin yaratıcısı, Sevgiyi, sevgilileri verdiği gün, O zaman buğzu da rakiblere verdi Biz kırmızı gülüz, o bizim için dikendir Biz hazineyiz o bizim için yılandır Güller dikenlerin gagasıyla korunur, Hazinelerde yılanlarla beslenir Eğer o olmasaydı aramızda engel, Aşkımız da buzulur ve zail olurdu' Nasıl ki bir gülü diken, hazineyi de yılan koruyorsa, bizim de bekçimiz (köpeğimiz) Beko olacaktır Diyen Zîn, Mem'in mezarının başında devamlı ağlaya rak şöyle der: 'Ey vücudumun ve canımın mülkümün sahibi, Ben bahçeyim, sen de bahçıvan Senin bahçen sahipsizdir Sen olamazsan onlar neye yarar Kaşlar, gözler, zülüfler neyedir Zülfümü tel tel çekeyim Sonra yarim sen beni belki değişik görürsün En iyi hepsi yerinde kalsın Hakk'a emanetim teslim ediyim' Diyerek yapıştığı Mem'in mezar taşında canını verir Bey, Zîn'i gömmek için Mem'in mezarını açtırarak Zîn'i sarktığı esnada şöyle seslenir: 'Memo! Al sana yar! der Xanî, bu aşk hikâyesini, Kürt halkı arasında oldukça yaygın olan ve sözlü gelenek yoluyla yüzyıllarca dilden, dile dolaşan 'Memê Alan Destanı''ından esinlenerek yazmıştır Mitolojik bir nitelik kazanan bu destan MÖ'den bu yana halk arasında, daha çok 'dengbêj' 'ler tarafından ve özellikle uzun kış gecelerinde ard arda uzayıp giden gecelerde manzum ve bazen de anlatıcı durup mensur (hikaye edici bir dille) a nlatırdı Uzun soluklu bu dengbêjleri, halk âdeta büyülenmiş bir şekilde ve kendinden geçercesine saatlerce dinler ve onu takip eden gecelerde hikâyenin sonunu büyük bir sabırsızlık ve merakla beklerdi Halkın ilgisini göre anlatıcısı da hikâyenin kısa veya uzunluğunu belirler Xanî, 'Mem û Zîn' ' i XVII Yüzyılın sonlarında yazmıştır O dönemde yazılmış olan bütün eserlerde Arapça ve Farsça'nın etkisi altında kalıp bu dillerden kelimeler mevcuttur (Bu Divan Edebiyatı'nın da bir özelliğidi) Bunda dolayıdır ki bu Mem û Zîn'de de bu etkiyi görebilmek mümkündür Buna rağmen bu eser, Kürt dilinin ve zengin kültürünün ispatıdır Xanî'nin, 'Kurmancım, kûh-î kenarî ' (Kürdüm, dağlıyım, kenardanım) deyişi, sanırım birçok sorunun cevabı niteliğindedir Bu eser, ilk olarak Ahmed Faîk tarafından (1143 hicri-1730 miladî) yılında Azeri Türkçesine çevrilmiştir Sırrı Dadaşbilge, 1969 yılında nesre çevirip, beyitlerini sadeleştirmiştir 42 yaprak 83 sayfadan meydana gelmiş bu çevirinin ilk sayfası zayidir Faîk, Ehmedê Xanî'den 35 yıl sonra çeviri yapmıştır İki ayrı yerden kendisinden bahsetmekte olan Faîk ayrıca gazellerin son beyitlerinde mahlaz kullanmıştır İkinci olarak Abdulaziz Halis Çıkıntaş 1906 yılında Türkçeye çevirmiştir Fakat kitap bir türlü basılamaz Arapça, Fransızca, Almanca, Rusça başta olmak üzere birçok dile çevrisi yapılmıştır 1968 yılında M Emin Bozarslan tarafından Türkçeye çevirilmiştir Leyla ile Mecnun, Romeo ve Juliyet gibi Mem û Zîn'de dünyanın ölümsüz edebi eserleri arasında yerini almıştır Ve yine bu eserlerdeki gibi Mem û Zîn'de de beşeri aşktan ilahî bir aşka yükseliş vardır Bu aşk etrafında Xanî, çağın sosyal, kültürel, dini ve idari durumunu güçlü bir şekilde tasvir etmiş, bölge (Botan bölgesi)'nın törelerini, bayramlarını bayramlarla birlikte av partilerini, kır eğlencelerini kısacası halkın bütün yaşantı tarzlarını görebilmek mümkündür Aşk unsurunun yanında, dağlardan (Cudi, Tura 'Tur dağı'), sulardan (Özellikle Dicle nehrini), ağaçlardan, hayvanlardan, kuşlardan (Bülbülün önemi büyük), bitkilerden (Bülbülle bağlantılı olarak gül'den ), renklerden, kokulardan sık sık bahsetmekte bunları okuyucunun zihninde canlandırıp adete gözler önüne sermektedir: MEM'IN DİCLE'YE SESLENİŞİ 'Ey benim gözyaşlarım gibi dökülen nehir! Ey âşıklar gibi sabırsız ve sükûnetsiz nehir! Sabırsız, karasız ve sükûnetsizsin, Yoksa benim gibi sen de deli misin? Senin için hiçbir karar kılmak yok, Galiba senin gönlünde de bir yar var' Dicle'ye seslenen Mem'in onunda kendisi gibi sabırsız ve sükünetsiz bir âşık olduğunu döktüğü gözyaşlarını da Dicle'nin suyunu benzetmesi, Dicle'yi kendisi gibi deli, aşık görmesi bunların her biri Mem'in kendi vasıflarını Dicle nehrine de yüklemesi ile, böyle bir bağlantı kurmuştur Dicle suyu gibi Mem'in dağa ve rüzgara karşı seslenişi;Zîn'in de muma kamlara ve pervaneye seslenişi bunların her biri bahtsız olan Mem ve Zîn'in içinde bulundukları çaresizleği anlatır ZÎN MUMA SESLENİYOR 'Ey sır ve oturma arkadaş, baş arkadaşım! Gerçi yanmak yönünden benim gibi sin sen, Fakat konuşmak yönünden benim gibi değilsin Eğer sen de benim gibi söyleseydin Benim de gönlüm fazla yanmazdı' Zîn bir sohbet arkadaşı aramakta ve derdini muma yanmaktadır Xanî, aynı zamanda hikâyede ateşin önemine, kutsallığı da deyinmiş: Mem, Zîn'le beyin bahçesinde buluşuyorken bey, av partisinden döner beyin döndüğünü gören Tacdin, Mem'i kurtarabilmek için evini ateşe verir Burada ateş kurtarıcı bir görev almaktıdır Diyebiliriz ki Xanî, Zedüştlük inancının düalizminden etkilenmiştir Zerdüşt dininde düalizm (iyi-kötü, aydınlık-karanlık) var Mem û Zîn'de de ikili sistem esas alınır 'Kötünün bilinmediği yerde iyiyi tarif edemezsin Her şey zıddı ile izah edilir' İyiliği ve aydınlığı Mem û Zîn; kötülüğü ve karanlığı ise Beko'ya veren Xanî, aynı zamanda ay ile güneş, ateş ile su, kadın ile erkek, melek ile iblis gibi ikili temaları oldukça işlemiştir Bununla birlikte dönemin yönetimini elinde tutanları, gericiliği, zalimleri, kötü niyetli kimseleri yermiş, haksız düzene karşı âdeta isyan bayraklarını göklere çekmiştir Haksızlığa ve feodal düzene karşı cephe alan Xanî, haksızlığa uğrayanların, yoksulların ve çarezilerin yanında yer almış Kötülüğü, ikiyüzlülüğü fitne ve fesatçılığı yine dalkavukluğu Bekir (Beko)'de; doğruluğu, iyiliği, suçsuzluğu, güzeli ve çaresizliği de Mem ve Zîn'de toplamıştır Fakat, bu âşkın büyüklüğüne ve ölümsüzlüğüne en büyük katkıyı sağlamış olan Beko'dur Evet, yaşadıkları sürece kendilerine cefa çektiren onların kavuşamamaları için her türlü fitne ve fesatlığa başvuran Beko, bu aşkın edebîleşmesinde büyük rol oynamıştır Mem ve Zîn'in ölümünden sonra Bey Beko'nun söylediklerine kulak verdiği için pişmanlık duyar, fakat iş işten geçmiştir Onlar ebedî mutluluğa erdiler Aşk Botanda ebedileşti, aşk MEM Û ZÎN'de ---------- <------------------------ İmza ------------------------> Derin Boyut- Denizin En Güzel Yeri Derinliklerinde Gizlidir

10-02-2011, 10:47 AM	#3
Derin GÜNEŞ'in AY'a ∂єяiη aşkı Kullanıcıların profil bilgileri misafirlere kapatılmıştır.	Mem-u Zin Efsanesi Mem u Zin destanı aslında iki destandır Destanın bir yüzünde kavuşan Tajdin ile Siti’nin, bir yüzünden de kavuşamayan ve aşktan ölen Mem ile Zin’in destanları vardır ’Ey insanlar, hepiniz bu adamı dinleyin’ cümlesi ile başlayan destan iki meleğin hapse girmesiyle devam eder Bu iki melekten biri Mem biri de Zin’dir Sonra meleklerden biri Zin’i alıp, Mem’in yanına götürme teklifinde bulunur Melekler bu isteği gerçekleştirir Botan* Beyi’nin kızını(Zin) alıp Mem’in yanına götürürler İkisi uykudan uyanır Korkarlar ilk başta Çünkü bilmek korkutur Peki neyi biliyordular? Birbirine aşık olduklarını ve onları ancak ölüm ayırabilecekleri Melekler Zin’i alıp geri götürüler, artık destan dünyevi hayata kaymış olur İkinci karşılaşmaları bir nevroz gününde olur Zin ile kız kardeşi Siti erkek kılığına girerler newroza gitmek için Her birnin parmağında bir yüzük vardır Newrozun kutlandığı alanda karşılaşırlar Mem’in yanında da biraderi Tajdin vardır Gençler, kızların güzelliğnden o kadar etkilenirler ki oracıkta bayılırlar Ayıldıklarında parmaklarında yüzük vardır Bunun bir hayal olduğunu düşünseler de parmaklarındaki yüzük gerçeği ifşa etmektedir zaten her iki taraf da yemeden içmeden kesilir Bu durumu farkeden Zin’in analığı ısrar eder ve Zin ona açılır Analık o iki civanı bulmaya karar verir Bulması da o kadar da zor olmaz Öyle bir ’illete’ düşmüşler ki bütün herkes Mem ile Tajdin’i bilmektedir Analık onları bulur, artık Zin ile Siti’nin kim olduğunu öğrenen Mem ile Tajdin onları istemeye karar verirler Yalnız bir sorun vardır Bir evden aynı anda iki tane gelin çıkamaz Mem hiç düşünmeden sırasını Tajdin’e verir Tajdin ile Siti evlenirken Mem ile zin de beklerler Beko Botan Beyinin yanında yanaşmadır Beyi doldurur, Mem’in asıl niyetinin Zin’i alıp onun beyliğini ele geçirmek olduğunu iddia eder Bu söylentiler çoğalınca Mem alınıp zindana atılır Bu aşk artık’yasak aşk’tır Zin üzüntüden yataklara düşer Bunu gören Bey Zin’i salıverir zindana Özellikle Zin’in ’Ben öldükten sonra kimse karalar bağlamasın’ sözü Beyi yumuşatmıştır Zin zindana gider ama Mem ölmüştür artık Mem’in ölümünü duyan Botan halkı yas tutar Şehirdeki bütün insanlar matem elbiselerini giymişlerdir Hatta ağaçlar bile Mem’in ölüme yapralarına dökmüşlerdir Ahmed-i Xani Botan halkının siyah ve kapalı renklere düşkün olmasını o güne bağlar Mem’in ölmesi demek aşkın sürgün edilmesi demektir Ve Zin’in gelip mezarın başında ağıt yakmasıyla ağlayış bir senfoni halini alır Mem’in mezarı başında ağlayan Zini ölüm şerbetini içerek bu dünyadan göçer "Zin’in ölümünden sonra Mem’in mezarı açtılar Bey dedi ki ’Memo al sana yar!’ Mem’in mezarından üç defa ses geldi ve o ses ’merhaba’ diye Gerçeğin bu sırrını işiten herkes aşka inandı" Beko’yu ise Tajdin öldürür Beko diğer dünyada da iki aşığı rahat bırakmaz Bir kara çalı olur girer aralarına, bunun üzerine Mem ve Zin yıldız olur gökyüzüne çıkarlar Beko da bunların peşinden gökyüzüne çıkar, kavuşmalarını engeller ** Ahmed-i Xani aslen Hakkarilidir Türbesi Ağrı’nın Doğobeyazıt ilçesindedir Din adamı olmasından dolayı akın akın ziyaretçi çekiyor türbe şimdi Ahmed-i Xani bir çok edebiyatçıya ilham kaynağı omuştur en önemli ve kapsamlı çeviri ise 1968 ’de M Emin Bozarslan tarafından yapılmıştır Mem ve Zin’in mezarı Cizre’dedir Zaten Botan bölgesi Cizre’yi içine alan o bölgenin ismidir Yukardaki fotoğraf da onların mezarına ait bir fotoğraftır Eğer olur da bir gün birleri okumaya çıkarsa o destanı özellikle Mem’in Dicle Nehri ile Zin’in de mum ile dertleşmesi kısmına ayrı bir önem versinler Destanın içindeki bir beyitle yazıyı bitiriyorum Gönülden yükseldi kara bir duman Başındaki dimağı da kararttı ---------- Mem-u Zine Dair Farkli Bir Anlatim Kim bilebilirdi ki, aynı isimde üç kişi olduğu ve bu üç kişilerin aşkları yüz yıllarca dillerde destan olacağını Hiç kimse bunu bilemezdi, Mir Sévdin de buna hiç ihtimal vermiyordu Mezopotamya topraklarında hep yaşanan ve gözle görülür bir şekilde gerçektir, ancak neredeyse bütün Mezopotamya halkı bu gerçeği görmezlikten geliyorlardı, halende görmezlikten geliyorlar Her ne kadar erkek çocukları bir başka birine aşık olduğunu düşünseler de, kız çocuklarının ne birine nede birinin kızlarına aşık olduğunu veya olacağını da asla düşünmüyorlar Aslında bir gerçeği görmezlikten geliyorlar Erkek çocuklarının aşık olduğu kişi bir kız olduğunu ve bu kız da kendileri düşündükleri bir ebeveynlerin çocuğu olduğu nasıl da düşünemiyorlar Adıyaman (Müğrüb) şehri geleceğin tek veliahttı olan Mem günün birinde hiç tanımadığı bir toprakta aşık olacağı kız yüzünden öleceğini asla bilmiyordu Beyliğin tek evladı olan Mem daha yeni ergenlik çağına girdiğinde, onun yerine bir başkaları düşünüyordu Mem daha dünyaya gelmeden önce de onun yerine bir başkası düşünüyordu Hayatı boyunca bir başkası onun yerine kararlar verecek ve kendisi istediği değil de, başkaları istedikleri yere gidecek, kendisi istediği yerde oturmayacak, bir başkası istediği yerde oturacak MEM en doğal hakkı olan gönlünü de kendisi istediği kişi değil, bir başkası istedikleri kişileri sevecek ve evlenecek Aksi takdirde sevdiğine kavuşmadan ölecek Nevroz; baharın başlangıcı, kanların hızlı dolaştığı ve gönüllerin coştuğu 21 Mart da Mezopotamya da hep bayram olarak kutlanmış MEM Ü ZİN destanında Éhmedé Xané hep sevgiyle söz etmiştir Günümüz Mezopotamya da bu bahar şenliğine siyasi duygular karışmış renklerin yasak olduğu bir ortamda kutlamaktadır Böyle bir bayramda Mezopotamya da fanilerin coştuğu gibi, cinler de coşmuş olsa gerek Hasankeyf’ın kuytu kayalıkların mağaralarında toplanıp Fanileri düşünmeye başladıklarında Kendi çevrelerinde en güzel kız ve en yakışıklı erkeğin kim olduğunu bir birine sorduklar, her kes kendi düşüncesini söyleyip, sihir gücünü kullanarak sihirli ayna da güzel olarak düşündükleri kişileri bir birine gösterdiklerinde sonuç olarak MEM Ü ZİN gecenin en güzeli seçileceğini bir çok cinde bilmiyordu Ancak MEM Ü ZİN gösterdiklerinde hiç birinin şüphesi kalmadı Ancak cinlerin şahı sadece cinlere bir soru sordu ve ardında emir verdi Müğrüb şehrinde MEM ve Cizre kentinde ZİN bir birini tanıyorlar mı Şüphesiz toplantıda bulunan bütün cinler “Hayır” dediklerinde, Şah emir verdi “Bu gece onları bir araya getirin” diye emir verdiğinde Hemen cinler harekete geçtiler Adıyaman şehrin üstünde ince bir duman tütüyordu Mem ü Zin yaşadıkları vuslat bir gecenin ardında, artık yaşadıkları yaşantı onlara ait değildi Kendi benlikleri onlardan alınmış, bir başkası tarafından kontrol ediliyorlardı Kendi istedikleri gibi değil, başkaların istedikleri gibi de yaşayamazlardı da Bir birini görmeden sudan çıkmış balık gibi, hayalları yaşamlarının bir parçası oldular Ancak her ikisi de evrenin neresinde olduklarını bilmiyorlardı Sadece sevdiklerin bulundukların şehrin adını biliyorlardı Bütün müğrüb şehrin halkı MEM’e yalvarmasına rağmen, babasının kendisi için, görevlendirdikleri korumaların yanı sıra kendi atına binerek kale’nin etrafında yüksek duvarın üstünden atlaya rak dışarıya çıktı Mem ardında bir çok insanı yüz üstü bıraktığını iyi biliyordu Hiç kimse onun bir meçhule gitmesini istemiyorlardı Bu nedenle babasıyla dargındı, sadece annesiyle vedalaşarak duvarlardan atlayıp sadece adını bildiği ama hangi tarafta olduğunu bilmediği Cizre’yi bulmak için çıkıp gitti Éhmedé Xané’nin hayal ettiği ve sadece gecenin karanlığında birkaç saat yanında kaldıktan sonra kendisine yüzüğünü hediye ettiği kızın peşinden gitti Sadece adının Sité ye Zin olduğunu biliyordu Cizre şehrinde aynı ailenin içinde Sité isminde üç tane vardı Bütün karışıklığa neden olanda bu isim benzerliği olunca Ceza da kaçınılmaz oluyordu bu cudi dağın yamacında ki şehirde SEVDA SONUNDA ÖLÜMLE SON BULDU MEM 'İM ÖLDÜĞÜNÜ DUYAN ZİNE KENDİNİ DİCLENİN SULARINA BIRAKARAK ÖLÜMÜ SECMİŞ VE ONLARIN KAVUSMASINA ENGEL OLAN BEKO'YU ÖLDÜRDÜLER FAKAT HALA CEVREMİZDE BEKOLAR YOKMU SİZCE ? Mem-u zine nin türbeleri hala cizrede yanyana gömülü ayak diplerinde ise onların ölümüne sebeb olan beko yatmaktadırSu ana akadar mezarların arasında dikenli çalılar cıkmakta ve mezarda bile kavusamadıklarına inanılıyor <------------------------ İmza ------------------------> Derin Boyut- Denizin En Güzel Yeri Derinliklerinde Gizlidir**

10-02-2011, 02:35 PM	#4
Derin GÜNEŞ'in AY'a ∂єяiη aşkı Kullanıcıların profil bilgileri misafirlere kapatılmıştır.	Çok farklı bir aşk hikayesini sizlere aktarmak istedim... <------------------------ İmza ------------------------> Derin Boyut- Denizin En Güzel Yeri Derinliklerinde Gizlidir

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Hoşçakal Aşk Mektubu aşk mektupları,duygulu mektuplar,sitem mektubu, duygu bahçem, özlem mektubu, karşılıksız aşk mektubu, ihanet mektupları, kıskançlık mektupları, platonik aşk mektupları, sevgiliye	Korkmaz	Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları,	2	11-15-2011 11:18 AM
hoşçakal ayrılık mektubu, aşk mektupları,duygulu mektuplar,sitem mektubu, duygu bahçem, özlem mektubu, karşılıksız aşk mektubu, ihanet mektupları, kıskançlık mektupları, platonik aşk mektupları, sevgi	ıssızdeniz	Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları,	3	01-28-2009 06:44 PM
Kahir Mektubu, aşk mektupları,duygulu mektuplar,sitem mektubu, duygu bahçem, özlem mektubu, karşılıksız aşk mektubu, ihanet mektupları, kıskançlık mektupları, platonik aşk mektupları, sevgiliye özür	multimedia	Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları,	2	11-23-2008 11:31 AM
Umudu Bitmiş Aşk Mektubu, aşk mektupları,duygulu mektuplar,sitem mektubu, duygu bahçem, özlem mektubu, karşılıksız aşk mektubu, ihanet mektupları, kıskançlık mektupları, platonik aşk mektupları, sevgi	Korkmaz	Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları,	0	05-09-2008 08:48 PM
Sen ağlama yine Aşk Mektubu, aşk mektupları,duygulu mektuplar,sitem mektubu, duygu bahçem, özlem mektubu, karşılıksız aşk mektubu, ihanet mektupları, kıskançlık mektupları, platonik aşk mektupları,	Korkmaz	Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları,	0	05-09-2008 08:33 PM

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder