 |
|
|||||||
| Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları, Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektup, Aşk Mektubu, Ask Mektupları |
| attention: Konuya cevap yazmadan yazı ya da resim kopyalayamazsınız. |
 |
|
|
Seçenekler |
06-06-2009, 05:36 PM
|
#8 | |
  
|
Ey yar anne ağıtıyla uğurla beni..
 EY YAR!NE OLUR BİR ANNE AĞITIYLA UĞURLA BENİ! Ama sen ne olur görme düşü-şü-mü... Zaten yüz çevirmişken varlığıma, zahmete değmesin sesin. Sesi nefesim olan yarim... Şimdi boğulmayı da öğrenmeli çaresizliğim... Kaçmazdım öyle Ölüme yakışan baykuş sesinde. Bedelini ödediğim o kadar yokluk varken Ey yar bilirsin İstanbul gibi zordu yıkılışım... Oysa şimdi yüreğim Filistin ellerinde... Şimdi ellerimi yakasım geliyor kalem tutmasın diye... En iyi orduların bütün harfleri üstüme geliyor. Geceysem, Günün yarısına adanmışsa adım herşey yarım olmak, yarım başlamak ve yarım kalmak zorundamıydı... Kaptan sesin yakışır bu gece intiharıma... Fikre zarar cümleler duydum güzel dudaklardan. Şimdi kan damlar dişlerimden... İplik büklüm olsun yağsız kalsın boynumda. Can vermek değil can çekmek istiyor bedenim... Adım gece diye mi bu kara yazım... Oysa telaşa gerek yoktu doğum günümde. Yusufu ziyarete gelmiştim kuyuda... Şimdi özentimidir bilmem ruhumu köle pazarlarında pazarlıksız satışa çıkarışlarım... Ama sen ne olur görme düşü-şü-mü... Zaten yüz çevirmişken varlığıma, zahmete değmesin sesin. Sesi nefesim olan yarim... Şimdi boğulmayı da öğrenmeli çaresizliğim... Kaçmazdım öyle Ölüme yakışan baykuş sesinde. Bedelini ödediğim o kadar yokluk varken Ey yar bilirsin İstanbul gibi zordu yıkılışım... Oysa şimdi yüreğim Filistin ellerinde... Gözümü kırpmaktan korkan gözkapaklarım hayaline isyan damlalar döküyor yanaklarıma. Tadına sen değmişsin; acı veriyor dilime. bu gece diyorum rengi farkedermi kefenin. Namıma yakışsın cenazem.. siyahlara gömsün beni sensizliğim... vakit tamam... Uğruna dökeceğim kan hazır damarlarımda...Gözlerinde büyüttüğün o küçük çocuk varya yüzünde sen diye bir gülümsemeyle bıraktı kendini uçuruma... HADİ ÖLÜM NE OLUR AL YANINA BENİ... VE SEN EY YAR! NE OLUR BİR ANNE AĞITIYLA UĞURLA BENİ...
 |
|
|
|
|
06-06-2009, 05:38 PM
|
#9 |
|
|
Esaretime yenildim.
 Esaretime yenildim; Ceketimin düğmelerini bir bir açtım yol alıyorum, Avucumda yaşlanmış sevgilerin hüznü, Estikçe özlem rüzgarları, İçim kanadı,nasıl olur ki anlatamadığım bir acı,beni kollarının arasına aldı. Hüzünlere gam vuran yüreğimde biliyor artık gerçeği, Gözlerimde yitirdiğim sevgini, Şimdilerde gece yarılarında uykumdan olup lanet oku samda kalbimin burukluğuna, Yalnızlığa kelepçelendi bedenim, İki kelimeyi söyleyememenin anlamsızlığı yanımda; en yakın arkadaşım. elimde çaresiz aşkımın kadehi parçalandı, zulmün ardında düşü verdim deniz kıyısında, narin bir duygu,gökyüzü deniz,deniz gökyüzü oldu. gözlerimdeki sansür kalktı sen varsın her yanımda, seni sensiz yaşamayı öğrenmiştim ben halbuki, çığlıkların hapsedildiği karanlık bir odadayım şimdide, gülüyorum nedensiz, bir gün karanlığın içinden çıkan güneşin ben olacağını umut ederek. henüz ayılamadım ama hissetim yel esti üstüm ıslandı, esaretime yenildim nasihat verilende bendim kaderime hüküm sağlamıştım oysa, zira yaşadıklarımın gerekçesini de çoktan imzalamıştım. evvelde küçük bir çocuktum doğru fakat şu an, uçurumun ucunda durmuş menfaatlerin intihar etmesi için, aksini savunduğum tüm yalanları söylemeyi göze alanda benim, şefkate ancak masallarda rastlıyorum artık, çekingenlik duyduğum ümidi kesilmiş sevdiklerimle, vazifem bazen dostane bir bakış,tatlı bir gülümseme ve sevgimin kudretini aşıladığım kalbimin kabrine çağırmak seni. borçluyum belki esaretime sabrıma ve cesaretime, istediğim hayat için irade kuvvetime, o istemeden ağlattığım hırçın gözlerime, bir asır geçti üstümden sevgimi esirgemedim de nasiplendim başkalarına, esaretine yenildim belki aşkım ama rüyalarımda, düştüm suskunluk yoluna ilerliyorum arada sırada durup, yumuşak toprakta sen yatıyormuşçasına, ayırmaya çalışırken kum taneciklerini birbirinden, birden uyandım ve utandım kendimden, üstümde bir ışık,etrafımda; kederde zengin sevgide yoksul onlarca insan, ne oldu sana diyen sesler çığlık oluyordu kulaklarıma varana dek, tüylerim diken diken sessizce uzaklaşıyorum oradan, anlatamam aşkım seni kimseciklere, ben bile inanmak istemezken içimdeki bu çılgın sevgime!!! |
|
|
|
| The Following 4 Users Say Thank You to multimedia For This Useful Post: |
|
06-06-2009, 05:43 PM
|
#10 |
|
|
Seviyorum seni
 Hayat ; aLdın yine benden en değerLimi omzuna yasLanmak istediğim erkeği acımasızca kopardın benden . Şimdi ; Neye inanayım ? Neye güveneyim ? Neye yasLanayım ? SöyLe .... Kendi içimde boğuLuyorum , kimseLerin haberi oLmadan ! kızıyorum kendime ; haLa ona sevdiğim diyebiLdiğim için ... içimde kirLetemediğim için en büyük Zaafımı ... ! Oysa , O ,,, çekip gitti ... ! Bir kısa mesajmıydı yaşadıkLarımızın bedeLi ? Bu kadar ucuz muyduk =Biz= ? hoşçakaL biLe demeye cesaretin yok muyDu ? Sustum ... ! YapıLabiLecek tek şeyDi ... ! Şimdi , ben ; seni bu kaDar severken nasıL mutLu oLacağım bir başkasıyLa ? nasıL başaracağım aLışmaya başka birine ? nasıL sabredeceğim sensizLiğe ? aDını biLe duyduğumda içimi titreten aDam ! en büyük Zaafımsın benim ! SeviyoRum seni !!! |
|
|
|
| The Following 7 Users Say Thank You to multimedia For This Useful Post: | Afet-i Devran (01-01-2010), Aysel06 (12-14-2010), HuznuN_KıZı (01-22-2010), Leonardo (04-22-2010), SEYHAN (01-29-2010), SHeqeRSHe (12-15-2010), yakamozz (02-26-2010) |
|
06-06-2009, 08:59 PM
|
#11 |
|
|
Günbatımında başlar özlemler.
 Günbatımında başlar özlemler. El ayak çekilmeye başlayınca bu yalancı kentten, kalırsın baş başa bir sen, bir yalnızlığın, birde özlemlerin. Ellerin üşümeye başlar yoksa sevgilin yanında. En büyük özlem de onadır ya Kendini hep yarım hep eksik hissedersin. Duvarlar üstüne gelir Onun yokluğunda. Yaktığın sigara bile senin gibidir biraz acı biraz kederli yanar. Sonra bir şarkı tutturursun yada geliverir aklına. Söylersin ama O duymaz, istersin gelmez. Özlersin onu. Sonra bir bakmışsın iki damla yaş akmış yanaklarından ona doğru. Süzülürken yaşlar yanağından dudaklarına, öper de yollarsın o yaşları Ona. Özlemişsindir. Sonra ardından bir sigara daha yakarsın sonra bir tane daha bir tane daha... Baktın olmuyor, bulamıyorsun bir çare atarsın kendini yatağa uyuyup kurtulmak için bu özlem acısından. Önceleri acı zannedersin ama, sonra anlarsın ki o senin sevginin ateşi, sevginde onun oksijeni. Ama bilemezsin ki her şey daha ağır daha acı olacaktır şimdi. Kapatırsın ışığı girersin yatağa. Bir de bakmışsın bedenin yalnız, bedenin buz gibi. Ararsın beklersin bir dokunuş, bir sarılış. Uyurken duymak istersin o sıcak nefesin verdiği huzuru ama, sende bilirsin ki sağın karanlık solun karanlık. Hani alışmıştır kulakların duymak ister iyi geceler sözünü, küçücük masum bir öpücük istersin. Yalnızsın ne duyarsın ne hissedersin. Bir serseri mayınsındır artık. İçin özlem yüklü yüreğinde bir derin yara beklersin uykuyu bir sağa bir sola dönüp. Dedim ya yalnızsın ne uykun gelir ne sızısı diner gönlünün. Uyumak için kapatırsın gözlerini gözünün önüne mutlu anlar gelir, gülümser sana. O tebessüm ettikçe senin yüzün asılır. Sonra haykırmak istersin içinden ama, olmaz. Sonra bir küfür sallarsın yalnızlığına bir isyan edersin özlemine. Kızıp durursun sonra uyuya kalırsın. Sabah kalktığında geceden kalma hüznün hala damarlarında dolaştığını hissedersin. Sonra iş güç derken uzaklaşıverir damarlarında dolaşan bu serseri hüzün. Rahatlarsın. Ama unutmuşsundur ki, gün batımında başlar özlemler... |
|
|
|
|
06-06-2009, 09:05 PM
|
#12 |
|
|
Aynı cümlenin içinde iki yabancıyız.
 Sen ve ben Aynı cümlenin içinde iki yabancıyız. Hayat ile ölüm arasında kalan boşluğa sıkışmış iki bahar sabahı... Biraz yorgun, biraz kırgın, biraz endişe... Ayrılıkla şereflendirilmiş iki esir yürek.... Göğsünde söz verilmişliklerin bir bıçak yarası gibi parladığı iki süngüsüz asker.. Oysa bayram sevinçlerimiz vardı yüzümüze “ gülüş “ diye taktığımız... Oysa baca dumanlarının bile yüzündeki masumluğunu kirletemediği beyaz düşlerimiz vardı ardında “ hayat “ diye koşuşturduğumuz... Hatıralar mısın seninle tanıştığımız günü...Fırtınalı bir zamandı.. Yorgun bir gün sonrası akşamın karanlığına gizlenmiş iki yetim yürektik ikimiz.. Ürkek bakışlarımız vardı..Saklı cümlelerimiz, yaralı geçmişlerimiz. Sen, mavi sulardan alınıp tozun toprağın içinde yaşatılmaya çalışan bir balık kadar çaresiz..Ve ben tüm umutları alabora olmuş bir balıkçı kadar ümitsiz.. Acılarımız ortaktı, umutlarımız ise yalnızlığa prangalı..Ama pes etmedik...Önüne gelen herşeyi gölgesinin önünde diz çöktüren rüzgara bile bel bükmedik biz..Yüreğimizi kalkan bilip sonuna kadar savaştık aşkımıza zaman biçen herşeyle .. Bu savaşta yenilmeyi aynı safta ölmeyi bile göz aldık. biz.Göğsümüze ayrılığın madalyası takılmaktansa ölümü reva gördük umut fakiri yüreklerimize. Ama belki göz ardı ettiğimiz belki de unutmak istediğimiz bir şeyler vardı sevgili. Biz bu savaşa bir sıfır geride başlamıştık..Ayrılığa yakındı saflarımız..Geç kalmışlık kokuyordu nefeslerimiz..Ve göz ardı ettiğimiz teknemiz su alıyordu.. Ama pes etmedik. Yanan bir şeyler vardı yavaş yavaş..Yenilmeye hazır iki asker vardı ayaklarımızın ürkek gölgelerinde… Belki de er- geç ayrılmaya mahkum iki kırık yürek vardı kendimizden bile gizlendiğimiz köşelerde.. Ama mühürlü kaderimize inat tek bir yürek olmaya çalıştık uçurum kenarlarında.. Sevdamıza biçilen kelebek ömrüne inat biz yaşamaya çabaladık Camdan fanuslarda. |
|
|
|
|
06-06-2009, 09:08 PM
|
#13 |
|
|
Sen gittin sevgili…
 Sen gittin sevgili… Ardında beni “ bende “ bırakarak gittin.. Senden sonra sensizliği yüzüme vuran her kelimeyi, her cümleyi reddettim. Sensizliğin her harfini savurdum dilimden.Sen beni öldürmüşken “ ben “ seni “ öldüremedim.. Ve de yaşatamadım seni “ bende “.Gittin.. Ardından binlerce sitem ekledim bensiz attığın her adıma..” İçi boş “ küfürler savurdum çıktığın demir kapılara… Sen gittin…Ardından içi boşaltmış sorgular, mesnetsiz iftiralar, cevabı sorusunda saklı çapraz yanılgılar geldi…Zan altında kaldım.. Geçmişinde yaşadığın acılarda tek bir payım / tek bir hissem halde “ gençliğini çalmakla, geleceğine dair tek bir pay / tek bir hisse talep etmediğim halde “ gelecek günlerini “ zimmetime geçirmekte itham edildim imzasız iddaanamelerde. Seni “ sensiz “ sevmekten yalnızlığına hüküm giydim topuksuz cümlelerin ağır yenilgilerinde..Suçluydum artık.. Adının kapladığı alan kadar yer tutan hücrelerde ezildim, itildim..Ve en sonunda yenildim..Ama hiçbir sorguda senin “ adını “ ifşa etmedim… Hiçbir zaman pişmanlığı sende saklı günahlarıma seni ortak etmedim…Bu aşkın faili meçhul suçlarının hepsini üstelendim sırf sen temize çık diye sen hep bensiz de mutlu ol diye.. Çünkü sen benim “ ölümle onurlandırılacak tek sebebim, mutluluklarda sayıkladığım tek nefesimdin |
|
|
|
|
06-06-2009, 09:15 PM
|
#14 |
|
|
" Sen " eksik
 Şimdi sensizliğin akşamını demlemekteyim hayatın isli çaydanlığında..Kim bilir ben bu satırları yazarken satırlara, sen dört duvar arasında sana biçilmiş “ mutluluk” rollerinde oynamaktasın..Sahne de sen..Başrollerde sen..Oysa ben senin yarım bıraktığın bu aşkın ayrılığa kalansız bölünen acılarında bana verilen repliklerini oynuyorum…Perdelerin ardında sözlerini unutmuş figuran gibi her gece sensizliğin içinde senli hatıralarımı oynuyorum..Ve kalabalık sokaklarda karşılaştığım her kadın gözüne yenilmişliğimin ilanını karalıyorum on puntoluk harflerle…Şimdi yüreğimin seni seven kepenklerini indirip baktığım her kadının gözlerinde “ sana gecikmişliğimi“ görmek için üzerime suskunluğumu giyiniyorum..Ve gördüğüm her gözde anlıyorum ki; biz iki yakası hiçbir zaman birbirine kavuşmayacak iki uçurumuz..Biz seninle aynı cümlede iki yabancıyız artık… Kırık dökük olsa da sensiz aynalar, hayat kaldığı yerden devam ediyor. Senden önce yetim idim, senden sonra da öksüz kaldım..Senden önce yarım bir cümleydim, senden sonra yalnızlığın avcunda kırık dökük bir kelime...Sen yoksun; herşey bir noksan, herşey yarım. Kısacası " sensiz " tadsız tuzsuz bir hayat. Ha bıçağı göğsüne saplamışsın ha şakağına soğuk kelimeleri dayamışsın. Değişen ne ki sevgili..Herşey bir " eksik ", herşey " sana " noksan. Herşey çıktığın demir kapı gibi; hayat kadar dağınık , ölüm kadar soğuk.Herşey bıraktığın gibi, herşey bir " sen " eksik !... |
|
|
|
|
|
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 07:38 AM .
Kültür,Sanat Şiir