 |
|
|||||||
| Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları, Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektup, Aşk Mektubu, Ask Mektupları |
| attention: Konuya cevap yazmadan yazı ya da resim kopyalayamazsınız. |
 |
|
|
Seçenekler |
04-04-2010, 09:21 PM
|
#1 | |
 
|
Gözlerimi yumdum hayata Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektup, Aşk Mektubu, Ask Mektupları, Sevgiliye Mektuplar,aşk mektupları,duygulu mektuplar,sitem mektubu, duygu bahçem, özlem mektubu, karşılıksız aşk
 GÖZLERİMİ YUMDUM HAYATA Gittiği her yerden güneş toplardı gözlerim senin için… Ve sen avuçlarımdan hayatı içtiğini söylerdin. Her gün bayram coşkusuyla öperdin öperdin düşlerimden. Oysa ne çok olmuştu gözlerimden denizi görmeyeli… Dudaklarımdan tuzunu tatmayalı ne çok olmuştu… Seni görme yeteneğini kaybetti gözlerim o kazanın ardından. Dermansız dizlerime kapanıp ağlayan gözlerini hatırlıyorum. Çoğalan sızılarıma dolanışı dokunuşlarının dindirirdi çaresizliğimi. Umutsuz saçlarımı okşardı ellerin yanaklarımdan süzülen kanlı yaşlarımı silerdi dudakların. İlk kez o zaman gördüm yüreğinin büyüklüğünü. Ellerim ayaklarım tutmasa da; gözlerim görmese de; benim elim benim ayağım benim gözüm olma sözün. Ey deli sevda sen ne büyüktün. Biliyordum canıma işleyen sızılarımla ömründe bir yara olacaktım bundan böyle. Her baktığında acılarıma isyanlara yoldaş olmaz mıydı yüreğin… Zorlu bir yaşam olsa da bizi bekleyen hiç yitirmedi sevdanın coşkusunu yüreğin. Ne büyük bir sevdaymışsın sevdiğim. Dertlerime sarmaş dolaş sarıldın gönüllü. Bir gece olsun göğsünden başka yastıklara değdirmedin başımı. Dizlerimde derman gönlüme ferman bir sevda yarattın be can. Yüreğimi nefesine yasladığımda can verdin yarınlarıma. Gözlerim kanla doluyken umutlu öyküler anlatırdın dermansızlığıma. Elindeki kandille ışık verdin karanlıklarıma. Gönlümün içini aydınlattığın günler uzundu yalnız değildi gecelerim. Zaman zaman lanet ederdim yaşadığıma… Kızardın gizli gizli ağlardın bilirim. Taş kesilmiş bedenimle toprağa bakan gözlerimle en çok sana koşmayı özlerdim ben. Ruhum bin parçaya bölünürdü bu nasıl bir yok oluştu alnıma yazılan. Bir giysi gibi çıkarıp atmak istiyordum felçli tenimi üzerimden. Geçmişte kalan bir anı olmasını istiyordum içten içe. Ne sıcak geceler oldu yüreğimde yakamazdım ateşlerini odanın donardım içimde. Sen ağlardın dermansız dizlerimde bir sen anlardın beni bilirim.  Kucaklardın beni heyecanla sahile götürürdün her gün… Sabırsızlığımı belli edemesem de anlardın sevgili. Gerçek olamayacak kadar güzel bir düştün içimde. Sevgi dolu bakışların dilinde tatlı sözlerin hiç eksik olmadı. Gönlünün bağında bahçesinde özgürce gezinirdim her gece. Ah neden neden seni çok sevmiştim ben. Gönlümün derinlerinde bir sızıydı o gece. Yüreğime yetimliğim sevdama külleri düştü hasretin. Uzaktan duydum sesini ya da bana öyle geldi. Sanki beni çağırıyordun bir yerlerden. “Gitme” diyemiyordum acıyordum içten içe. Acılar birbiri üstüne yığıldı. Karabasan gibi bir gün ayrılık gelip çattı. Yüreğim dalları kurumuş bir ağaca döndü tutkularım su gibi karıştı toprağına. Gözlerim seni görme yeteneğini kaybetti o ölümün ardından. Yalvar yakar olacaktım Azrail’e neden beklemedin söyle neden… Ölümün doğumu oldu sessiz çığlıklarımın yar. Nasıl söyle nasıl kadere boyun eğdi ömrün. Nasıl atmaz sol yanına işlediğim gülün. Yokluğunun alacakaranlığına gömmeyecektin beni. Sesine hasret koymayacaktın hani. Yapmayacaktın sevgili sözün vardı gitmeyecektin. Hiç affetmeyeceğim seni bu yüzden. Benden önce kucakladığın için ölümü hiç affetmeyeceğim anlıyor musun! Bir ağız olmuş damlalar hepsi adını haykırıyor yar. Hadi gel gel de bana sahip çık. Deliliğimi ayaklandır yine. Dayanamıyorum. Gittiğinden beri her yağmurda sana kavuşuyor ve her yağmura bulut oluyor gözlerim. Damla damla sana karışacağım gün yakındır sevgili. Acılarımı ve dermansızlığımı soyunup üzerimden sana geleceğim gün yakındır. Madem ki sen yoksun bundan gayrı ben de gözlerimi yumdum hayata ve beni sana getirecek o kara gemiyi bekliyorum. İşte hazırım fazla bekletecek değilim seni Saatim geldi sevgili az kaldı vuslatın sevekşine Sevgi dolu sözlerini hazırla ve bekle geliyorum sana. Hiçbir şey yolumdan alıkoyamaz beni yar Özlemliyim geliyorum seni saklayan topraklara. 
|
|
|
|
| The Following 3 Users Say Thank You to Derin For This Useful Post: |
| Konuyu Beğendin mi ? O Zaman Arkadaşınla Paylaş =) |
| Sayfayı E-Mail olarak gönder |
|
12-25-2011, 02:47 PM
|
#2 |
|
|
 Merhaba dost yalnızlığım, Hoş geldin sefalar getirdin gönül evime. Buyur geç her zamanki yerine,sana yüreğimin sıcaklığını almış bir fincan kahve ikram edeyim. İçine şeker yerine dostluğunu,süt yerine sohbetini koyayım. Neler gördük seninle, neler yaşadık yalnızlığım! İhanet hırkasını sırtına geçirmiş ne dost yüzleri tanıdık. Bilmedik,bilemedik yalnızlığım bunu bize öğretmediler. Duygu simsarlarının elinde saf duygularımızın,üç- beş kuruşa satıldığına şahit olmadık mı? Yüreğimizden her vuruluşumuzda,her kanayışımızda,insana duyduğumuz sevgiye sarılmadık mı? Dönüp dönüpte yaramızı kendimiz sarmadık mı? İnsanların ikinci yüzlerini sonradan öğrenmedik mi,acıyla hüzünle... Ah yalnızlığım! Bilmedik ,bilemedik bize bunu öğretmediler. Yüzümüze vuran yalancı bir güneşe açmadık mı gönlümüzün tüm çiçeklerini. Oysa bilmedik yalnızlığım her yalancı baharın ardından,zemheri bir ayazın geleceğini. Kaç kere vurulduk,kaç kere ayaza vurduk,üşüdük,titredik,ne boralara ne fırtınalara verdik yüreğimizi. Kanadık,incindik bin acı sözle. Bilmedik,bilemedik yalnızlığım Bunca şeye rağmen gönlümüzdeki filizleri hep canlı tuttuk, Saldık köklerini filizlerimizin toprak anaya ,belki zayıf ve cılız ama direniyor. Biliyorum bir gün o da güçlenecek... Tıpkı yüreğimizdeki küçük,masum kız gibi, Gözlerin ufukta,hep ileriye ve umuda yürüyecek.  |
|
|
|
|
12-25-2011, 02:49 PM
|
#3 |
|
|
 Birbirlerinin limanına hiç uğramıyan rotasız, denizlere yol alan iki yüregin hikayesiyiz biz.. Ayrı şehirlerde yaşıyan ama her gece aynı mehtabı seyrettigimiz hüzünlü gecelerin Düşleri yaralı, gönülleri yaralı Hasretlikler diyarında yaşıyan Birbirinin toprağına hiç dokunamayan insanların hikayesiyiz .. Rüzgarlarda savrulan hazan yapraklarının Ve çaresizliğin karanlık sokaklarında sonsuzluga yüremeye mahkum edilen gölgelerin hikayesiyiz biz... Siyah beyaz bir filmin sonu ayrılıkla biten son sahnesinin hikayesiz Gözyaşlarıyla yazılmış hiç gönderilmemiş mektuplarının satırlarındaki hikayesiyiz biz Ve Ayrılığın darağacında ebediyen asılı duracak suretlerimizin hikayesiz biz... Biz biz olamadan biten bir aşkın hikayesiyiz... Ayrılık türkülerini kulağımıza fısıldayan rüzgarların Aynı güneşin altında ısınmaya çalışan bedenlerimizin hikayesiyiz.. Gönlümüzün kahır ile ihtiyar oldugunu anlatan romanların hikayesiyiz ... Aynı bedende "can" gibi yaşıyan en büyük aşkların sevdaların hikayesiyiz biz.. VE BİZ Adı ayrılık konmuş kör,sağır diyarlara birbirimizi uğurladıgımız bir yolculuğun "SON" hikayesiz... YAZAN:BENİMLESİNCAN ŞİMDİ BİZ SENİNLE Yalnızlıga mahkum edilmiş iki yüregin hikayesiyiz Ömrümüzün ortasında istilaya uğramış ve yenik düşmüş yüreklerin daha başlamadan bitmeye hüküm giymiş bir aşkın hikayesiz...  |
|
|
|
|
|
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +1 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 08:47 AM .
Kültür,Sanat Şiir