 |
|
|||||||
| Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektuplar, Sevgi Dostluk Mektupları, Veda Mektupları, Aşk Mektupları, Sevgiliye Mektup, Aşk Mektubu, Ask Mektupları |
| attention: Konuya cevap yazmadan yazı ya da resim kopyalayamazsınız. |
 |
|
|
Seçenekler |
05-10-2011, 09:24 PM
|
#1 | |
  
|
Hoşçakalımı esirgiyorum senden, aşk mektupları,sevgililer günü mektupları, sevgiliye sitem mektubu, sitem mektupları, özlem mektupları, ayrılık mektupları, hasret mektupları, kıskançlık mektupları,kızgınlık mektup,veda,
      "Zor olacak kabullenmesi, dayanamayacak, bir gün çıkıp gidecek kimseciklere farkettirmeden... Hiç düşünmeyecek, bir kaç parça eşyanın an içindeki yerini... Toparladığı tüm boşluklarını alıp çıkacak o kapıdan... Kolay değildi ilk denklemleri yazmak. Bilinmeyenleri bir araya getirmek her ne kadar zaman almasa da bedenleri ve mimikleri akılda tutmak o kadar kolay olmuyordu. Kısa bir sarmala tutturulmuş ufak kağıtlar, not defterinin çizgili yüzü ve tek bir sayfaya sığmadığından emin olduğumuz düşler. Herhangi bir ayrılık ertesiydi, mesafeler ve hep bir kaç dakika öncesini gösteren pili zayıflamış saatlerle tutuluyordu zaman. Uyanışın ilk dakikalarında olmasa bile, aynayla karşılaşan ıslak yüzün üzerinde farkediliyordu göz altı torbaları... Sonra renk paleti açılıyordu, yumuşak püsküllerin üzerindeki renk tanecikleri dairesel bir hareketle dağılıyordu ten üzerinde. Biraz allık, düşlerin daha canlı durmasını sağlıyor, bir iki yatay çizgi bakışlarının hala keskin olduğunu gösteriyordu. Hafifçe nemlendirilmiş saçların arasında dolaşan ince fırçanın üzerinde her seferinde geçmişten bir kaç kızıl tel kalıyordu... Not defterinin kelimelerini karşılamak, bir günlüğü yada sabırla yazılmış bir hikayeyi, bir romanı okumak kadar kolay değildi aslında. Diğerlerinde tamamlamak durumunda kalınmıyor çoğu zaman, olsa olsa hayal perdesinin üzerine yine size benzeyen kareler düşüyor. Oysa aceleyle karalanmış bir kaç kelimenin nasıl bir yere ve zamana ait olduğu derin bir belirsizliği anlatabiliyor. " bir kahve içimi kadarmış sadece...kahve ve düşüncelerindeki kalabalık bitti... Soluk almakta hala zorlanıyorum" "..yine haber vermedi...geç kalışlarına bir anlam yüklemek çok mu cömertçe olur...?" Neden uzun uzadıya yazmak yerine, böyle küçük notlar karaladığını anlayacak zamanım yoktu. Her şeyiyle biriksin istemiyordu belki de, yaşadığı zaman aralıklarının özünü süzer gibi yan yana getirmişti harfleri. Kim bilir suskunluğu belki de en çok böyle anlarında çıkıyordu. Bir kaç gün sonra kitaplarının arasına sıkıştırışmış bir şekilde buldum mektubunu... İtinayla katlanmış kelimeleri koruyan zarfın üzerinde herhangi bir adres yada isim yoktu... "... gördüğümü sanmışım... Bu sefer dudaklarıma dokunamayacağın bir yerdeyim. Aslına bakarsan kimseye de söylemedim nerde olduğumu, belki de gelişimin tesadüfündedir böylesi bir bilinmezlik. Hani insan zaman zaman uzaklaşmak ister, belki de sadece bir kaç dakikalık bir merak yada normalinden daha fazla bir ilgi için. Fakat şu an durumun böyle olduğunu düşünmek yerine, içimi titreten korkularımı yaşadığımı söyleyebilirim... Kısa bir iç döküş, bir anda en derinine çektiğin bir nefes olarak düşünebilirsin yazdıklarımı. Ne de olsa kendime yazdıklarımın yabancısı gibi sokak sokak gezip içimde tanımadığım her yüze soruyorum bilmediğim bu adresi... Normal bunalımlarımdan biriside olabilir, sen düşüncesizlik de diyebilirsin belki buna, hani o umursamaz tavrın vardır ya.. İşte bu kez öyle mimiklere bürünerek okuma... İnsan gezginliğinin nerde başlayacağını tahmin edemiyor , içindeki kurtçuklar ayaklanıyor ve her isyanı kendi ellerinle bastırmak istiyorsun... Bilet ayırttırmana gerek kalmıyor yolculukların için, geçtiğin kilometreler gözünde büyümüyor, her şehirde aynı yoklukların bulunduğunu düşündüğünde inmek istediğin yerin hiçbir önemi kalmıyor. Sanki herhangi bir sona rastlayacakmıssın duygusunun verdiği o tatsız güven gibi... Anahtarlarınız diyor bıyıkları sigaradan sararmış bir adam, küçük bir çocuk valizlerini taşıyor odana kadar, cebinde bozukluk olmasına dua ediyorsun...Ufaklık gülümseyerek uzaklaşıyor, adını bile sormuyorsun... Gördüğümü sanmışım evet, bahsederdin ya rüyalar aleminin dipsiz yolculuklarından... Kuyruğuna masallar takılmış diye gülümsettiğin o bahçeden...Kiraz ağaçlarından, kimliksiz bir yerçekimine kapılmış üç elmadan...Uyurgezerliğim başladığı yerde bitti sadece... Bakışlarımın altında hala aynı çizgiler var, ait olamamanın belirginleştirilmiş hali belki de... hoşçakalımı esirgiyorum senden..." Yukarıya doğru açılan sayfaları çevirerek küçük kelimelerin arasında yüzmek, böyle bir mektubun içindeki okyanusta debelenmekten daha kolaydı sanırım. Sayfayı katladım ve olması gereken yere bıraktım. Çözümsüzlüğünde kalacaktı... Belki de çok geçmiş zamanlarda olduğu gibi postalamadan önce kendisine de bir kopya çıkarmıştı... Kolay değildi ilk denklemleri yazmak, banyodan nasıl çıktığını hayal etmekle, mutfaktaki hangi kokuları birbirine karıştırdığını düşünerek cümlelerin iliğini boşaltmak böyle oluyordu belki de... Her ip ucu yetersizdir, meraklarını elleriyle kemirenler için ve herhangi bir sayfada karşılaşılan kurumuş bir ıslaklık habercisidir içten içe, gidişinin... "Zor olmamış kabullenmesi... Tek celsede yola çıkmış ama fazlasıyla dayanmış, geride bıraktığı her eşyanın anılarının arasındaki yerini ezberlemiş, içindeki her boşluğun kızıl telini ayıklamış... Küçücük notlar bırakmış içinde kendisini bulduğu her yaşam için..." 
 |
|
|
|
| Konuyu Beğendin mi ? O Zaman Arkadaşınla Paylaş =) |
| Sayfayı E-Mail olarak gönder |
|
|
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +1 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 10:25 AM .
Kültür,Sanat Şiir